Promovisan roman „Lipe ne mirišu uvek isto“ Miroslava Vasina

U čitaonici Gradske biblioteke u Subotici, u četvrtak 28. maja, održana je promocija romana „Lipe ne mirišu uvek isto“ pisca Miroslava Vasina. Veče posvećeno ovom značajnom delu savremene srpske književnosti okupilo je brojne ljubitelje pisane reči, književnike, umetnike i poštovaoce stvaralaštva autora.

Roman „Lipe ne mirišu uvek isto“ predstavlja Vasinov književni prvenac koji daleko prevazilazi okvir klasične porodične sage, prerastajući u snažno književno svedočanstvo o jednom vremenu, prostoru i ljudima koji su kroz istorijske bure pokušavali da sačuvaju ono najvažnije - ljudskost.

U središtu romana nalazi se Čurug, vojvođansko mesto bogate i burne istorije, sa svojim lipama, Tisom, ravnicom i ljudima čije su sudbine oblikovali ratovi, promene država, strahovi, gubici, ali i prijateljstvo, ljubav i vera u čoveka. Kroz priču o porodicama Šovljanski i Čordaš, Miroslav Vasin prikazuje složen odnos Srba i Mađara tokom prve polovine dvadesetog veka kroz intimne ljudske sudbine.

Nakon uvodne reči moderatora večeri Bore Otića, poznatog televizijskog i radio voditelja, promociju je otvorio direktor Gradske biblioteke u Novom Sadu Dragan Kojić. U svom razboritom i nadahnutom izlaganju, približio je prisutnima značaj i slojevitost Vasinovog romana, ukazujući na njegove istorijske, društvene i ljudske dimenzije.

Govorio je i o značaju Gradske biblioteke u Subotici kao jednog od ključnih mesta susreta književnosti, kulture i javnog dijaloga. Kako je i sam istakao, poslednji put je u subotičkoj biblioteci boravio u vreme kada je njen direktor bio Dragan Rokvić, čega se prisetio sa posebnom emocijom i poštovanjem.

Tokom promocije posebno su snažne bile reči književnika, kritičara i publiciste Zorana Subotičkog iz Bečeja, koji je govorio o istorijskim i društvenim slojevima romana, naglašavajući da se upravo u jednom malom vojvođanskom mestu prelamaju veliki svetski događaji i istorijske tragedije, ali i ono najbolje u čoveku: spremnost na razumevanje, solidarnost i praštanje. Govoreći o romanu, Subotički je podsetio i na Geteovu misao „U početku beše delo“, povezujući je sa Vasinovim književnim ostvarenjem.

O knjizi je govorio pisac i novinar Đorđe Randelj iz Novog Sada, dugogodišnji glavni i odgovorni urednik književnih izdanja u listu Dnevnik, koji je istakao da je roman istovremeno prepun lepote i ljubavi, ali i surovih činjenica koje rat ostavlja za sobom.

U muzičkom delu programa učestvovali su kompozitor prof. dr Zoran Mulić i vokalni solista Miša Blizanac, čiji su nastupi dodatno obogatili atmosferu promocije i doprineli njenom emotivnom tonu.

Miroslav Vasin poznat je javnosti prvenstveno kroz svoj dugogodišnji politički i društveni angažman. Rođen 1955. godine u Beogradu, školovao se u Bečeju i Beogradu, a tokom višedecenijske karijere obavljao je brojne odgovorne funkcije u privredi, institucijama i Pokrajinskoj vladi Vojvodine. Bio je pokrajinski sekretar za rad, zapošljavanje, privredu i ravnopravnost polova, potpredsednik Pokrajinske vlade, učesnik i koordinator brojnih društvenih i humanitarnih projekata, kao i jedan od pokretača socijalnog dijaloga u Vojvodini. Upravo zbog toga, njegov književni glas nosi dodatnu težinu iskustva čoveka koji je neposredno posmatrao društvene procese, ljudske sudbine i istorijske lomove.

Roman „Lipe ne mirišu uvek isto“ ostavlja snažan utisak upravo zato što govori o prošlosti, ali i tome koliko su ljudskost, prijateljstvo i razumevanje važni u vremenima kada se svet ponovo suočava sa podelama i nesigurnostima.

Na kraju promotivnog razgovora prisutnima se obratio i sam autor. Čitajući odabrane odlomke iz knjige i osvrćući se na pojedine likove i događaje, autor je dodatno približio publici svet svog romana i motive koji su ga podstakli na njegovo pisanje. U svom izlaganju osvrnuo se i na recenziju knjige koju je napisao istaknuti književnik Pero Zubac, ističući značaj podrške koju je njegovo delo dobilo od jednog od najznačajnijih savremenih pesničkih glasova na ovim prostorima.

Posebno treba istaći autorovu želju da roman bude preveden na mađarski jezik, čime bi njegova poruka dobila još širi kulturni i društveni odjek. Takav prevod imao bi poseban značaj upravo zbog tematike romana, koji kroz sudbine srpskih i mađarskih porodica svedoči o složenosti zajedničkog života, ali i o mogućnosti razumevanja, suživota i međusobnog poštovanja među narodima Vojvodine.

Borivoj Vujić, urednik Nove Rukoveti